2007/Oct/04

หนึ่งเดือนแล้วกับบริสเบน...ได้หนีจากบรรยากาศเก่า ๆ มันก็ไม่เลวนัก
ที่นี่เฟิร์นมีเพื่อนแยะแยะ...แต่ไม่เคยมีวันไหนที่ไม่คิดถึงเทอ.....
ไม่เคยมีวันไหนที่ไม่นั่งเหงา...บางทีก็ได้แต่คิดว่านี่ตัวเองกำลังทำอะไรอยู่
ความสุขตอนที่เคยมีเธออยู่...มาถึงตอนนี้จะหาจากไหน..เฟิร์นก็หาไม่ได้เลย..

แต่ว่าเฟิร์นเลือกที่จะเดินมาทางนี้เองแล้ว...ถึงทุกก้าวมันจะเจ็บขนาดไหนยังไงก็คงเดินกลับไปไม่ได้..
ทุกวันนี้ถึงจะไม่เคยติดต่อกลับไปสักครั้ง มันคงครึ่งปีแล้วที่เราไม่ได้คุยกัน
แต่เฟิร์นเท่านั้นที่ยังคงติดตามถามข่าวคราวของเธอจากคนอื่น ๆ อยู่เสมอ ๆ
เธอเองคงจะลืมไปแล้วว่าเฟิร์นยังคงอยู่ตรงส่วนไหนสักแห่งของโลกใบนี้....
ทุก ๆ ครั้งที่ได้ข่าวว่าเธอมีคนใหม่เธอรัก...ถึงจะดีใจที่เทอมีความสุข..แต่ว่า
มันก็อดปวดหัวใจไม่ได้ว่าเธอคงจะลืมคน ๆ นี้ไปซะแล้ว...แล้วทำไมเฟิร์นถึงไม่เคยลืมเลยนะ....
ก ๆ ความทรงจำเกี่ยวกับเธอ...เฟิร์นเก็บไว้เสมอไม่เคยลืม...มันคงลืมไม่ลง....
ไดอารี่เฟิร์นทุกหน้ามีชื่อเธออยู่....ถึงแม่เธอจะจากไปแสนนานแค่ไหนแล้วก็ตาม
บางครั้งนึกถึงแล้วก็อดน้ำตาไหลไม่ได้...มันยังทำใจลำบาก.....เมื่อ
รู้ว่าวันเวลาเราเคยอยู่ด้วยกันมันจะไม่ย้อนกลับคืนมาอีกแล้ว...นึกถึงทีไรก็ปวดหัวใจทุกที
ต่อจากนี้ไปจะไม่มีใครมาเดินกุมมือเฟิร์นอีกแล้ว.....โรงหนังเฟิร์นก็คงจะไม่กล้าเดินเข้าไป
เพราะเข้าไปทีไรคงอดน้ำตาไหลเพราะคิดถึงเธอไม่ได้...ที่ๆเราเคยไปด้วยกันเมื่อไหร่ที่เห็น
มันทำให้เจ็บจนนไม่ไหว...จนเฟิร์นคิดว่าคงอยู่ในที่ ๆ มีแต่ความทรงจำกับเธอโดยไม่มีเธอไม่ได้.....

บริสเบน..นี่ไม่เลวนักที่จะเริ่มต้นอะไรในชีวิตใหม่ ๆ...แต่ก็เหงาอยู่ไม่น้อย
ไม่รู้เหมือนกันว่าจะอยู่ที่นี่ได้นานสักเท่าไหร่...เพราะเริ่มเบื่อแล้วเหมือนกัน
ตกกลางคืนเมื่อไหร่เหงาได้ทุกที....เพราะที่นี่ค่อนข้างจะเงียบ....
เหงามาก ๆ แต่ก็ต้องอดทน...เพราะว่ากลับไปไม่ได้แล้ว...มันไม่มีที่สำหรับเฟิร์นอีกต่อไป

ที่นี่คนเอเชียเยอะมาก..อาหารการกินทุกอย่างก็หาได้สะดวก สบาย
ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วงนอกจากเรื่องจิตใจ....จะพยายามมีความสุขให้ได้
เฟิร์นเองก็อยากจะทำกอย่างให้มันสำเร็จเร็ว ๆ เพื่อคนที่รออยู่เหมือนกัน
ถึงวันนี้จะไม่มีเธอแล้ว...จากมาไกลและนานแบบนี้...พ่อกับแม่ก็คงคิดถึงน่าดู

เฟิร์นต้องคิดถึงพวกเค้าให้มากกว่านี้...เพราะตลอดชีวิต...เค้าทำเพื่อเฟิร์น
อยากกลับไปดูแล..ไม่ให้พ่อกับแม่ต้องทำงาน ต้องเหนื่อยอีกต่อไป.....

เธอเอง...จากที่ฟังมา มีความสุขดีทุกอย่างสินะ...ดีแล้ว...
เค้าอาจจะรักเธอได้มากกว่าเฟิร์น...หวังให้มันเป็นเช่นนั้น
เฟิร์นเองก็ไม่ดีพอหรอก...แค่พูดว่ารักเธอยังต้องรอให้สายไป...
แต่ว่าถึงยังไงก็ดีใจจริง ๆ ที่เธอมีความสุข....ถึงแม้วันนี้คนที่ยืนข้าง ๆ เธอจะไม่ใช่เฟิร์นก็ตาม

เฟิร์นเองก็จะต้องมีความสุขให้ได้....ตอนนี้ก็มีคนเข้ามาบ้าง...
แต่ว่าไม่ได้คุยกับใครเลย...เฟิร์นไม่ได้ปิดตัวเอง....แต่ว่าคงต้องรอสักพัก
จนกว่าหัวใจจะลืมเธอได้...จนกว่าจะคิดได้ว่าเธอเป็นแค่คนที่เฟิร์นเคยรัก
ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เหมือนกัน....แต่ก็จะพยายาม...เพราะเฟิร์นเองก็อยากมีความสุขแบบที่เธอมี...

Comment

Comment:

Tweet